د افغانستان په تاریخي مطالعاتو کې اوسني جریانونه
پرېلیکه غونډه
د تاریخ مطالعه یوې ټولنې ته د هغه د تېر د سپړنې له لارې د خپلوۍ احساس ورکوي. موږ پوهوي چې څنګه تیر سیسټمونه، ایډیالوژۍ او کلتورونه ورغېدل او پرمختګ یې وکړ. د څلورو لسیزو جګړو نه یوازې د افغانستان زیربناوې له مینځه یوړې، بلکې له کتابتونونو او موزیمونو نیولې بیا د تاریخ د زدهکړې او میراثونو ته د اوښتو زیانونو سره یې ټولنیزه او کلتوري حافظه وځپله. د افغانانو لپاره د جګړې پر مهال ژوند یوازې د ځانساتنې او بقاء لپاره و او ډېر کم فرصت یې وموند څو د تاریخ په اړه فکر وکړي. حتی د نړیوالې ټولنې په مرسته دې هېواد ته ډېرې پالیسۍ او پروګرامونه داسې جوړ شول چې له افغاني ټولنې یې لږ او ژوره پوهه درلوده. افغانان د تاریخ مضمون وګرځېدل پرته له دې چې خپله د خپلو کیسو راویان وي.
له بېلابېلو ټولنیزو او سیاسي ننګونو سره سره، ډېری افغان او نړیوالو پوهانو د افغانستان په تاریخي، ټولنیزو او بشري مطالعاتو کې د پام وړ برخه اخیستې ده.
دا کارونه د اوسمهال او د ټولو هغه بدلونونو چې ورسره پېښېږي، پر پوهېدل اړین دي.
په دې ویبنار کې به په افغان او نړیوال تاریخپوهان د افغانستان د تاریخي مطالعاتو په زمینه کې د وروستیو بدلونونو په اړه وغږیږي.
د افغانستان په تاریخي مطالعاتو کې اوسني جریانونه او تمایلات کوم دي؟
کوم بحثونه او علمي مناظرې اوسنۍ تیوریکي او د تاریخنګارۍ مخکړنې ته لوری ورکوي؟
دا ټول له نورو معرفتي سنتونو؛ د ادبي عرفونو، مذهبي مطالعاتو په ګډون او دې ته ورته له نورو سره څه ورتهوالی او توپير لري؟